Męka Pana naszego Jezusa Chrystusa
według św. Mateusza
z komentarzem teologiczno-biblijnym i ikonograficznym
komentarz teologiczno-biblijny:
Ks. Antonii Paciorek
komentarz ikonograficzny:
Aneta Kramiszewska
Lublin: Wydawnictwo KUL 2007
s.192 (z reprodukcjami)
Słowo wstępne
Nikt nie jest wolny od cierpienia. Dotyka ono wszystkich. Niezależnie od narodowości, wieku lub pozycji społecznej. Dotyka pojedynczych osób i całych społeczeństw. Dotyka duszy i ciała.
Próby zrozumienia sensu cierpienia towarzyszą człowiekowi od dawna. A chociaż trwają nieustannie, to jednak nikt - jak dotąd - nie ogłosił tryumfu ludzkiego rozumu w tym obszarze. Pytania z kategorii: "dlaczego cierpienie?" okazują się niezmiennie bardzo trudne. Dlaczego cierpienie? Dlaczego akurat to cierpienie: Dlaczego nie inne, bardziej odpowiednie dla wieku, stanowiska lub okoliczności?
Jest rzeczą zastanawiającą, że Pan Jezus nie zajął się wyjaśnianiem tej kwestii. Jezus nie roztrząsał problemu cierpienia, ale przyjął cierpienie, przyjął Krzyż. Najpierw krzyż niewdzięczności, niezrozumienia, złej woli. W końcu ten na dziedzińcu Piłata.
Te doświadczenia Jezusa, doświadczenia ostatnich dni Jego życia, chrześcijanie nazywają Pasją. Słowo pasja oznacza po łacinie męka, cierpienie. Oznacza także wielką emocję, wielkie zaangażowanie. W odniesieniu do męki i śmieci Jezusa Chrystusa obydwa znaczenia znajdują zastosowanie. Pasja oznacza mękę i śmierć, którą Jezus wcierpiał, pasja oznacza także pełne emocji zaangażowanie, z którym Jezus cierpienie przyjął. Bo Jezus znał nie tylko cierpienie, ale też jego potrzebę i walor. Dlatego Krzyż stał się Jego pasją.
W ten sposób pozostawił swym uczniom pouczenie w sprawie tak dojmującej, jaką jest cierpienie. Krzyż jest nie tylko tym, co mamy znieść i wytrzmać. Krzyż jest także tym, co mamy aktywnie przyjąć. Trzeba umieć wytrzymać, gdy jest obecny, trzeba umieć przyjąć, gdy jest potrzeby. Chrześcijanie uczą się tego rozważając i przeżywając Mękę i Śmierć Jezusa. Nie tylko w okresie Wielkiego Tygodnia.
Niniejsza publikacja jest przybliżeniem czytelnikowi wydarzeń Wielkiego Tygodnia. Jest to przybliżenie nie tyle od strony ówczesnego prawa rzymskiego albo żydowskiego, nie od strony medycznej, czy też tzw. realiów historycznych, ale nade wszystko z punktu widzenia Ewangelisty Mateusza, autora Pierwszej Ewangelii. A Mateusz - podobnie jak inni Ewangeliści - opowiada o wydarzeniach pasyjnych nie jako skrupulatny ich sprawozdawca, nie jako biegły sądowy, ani nawet nie jako znawca żydowsko-rzymskich uwarunkowań. Ewangelista Mateusz głosi kazanie. Głosi głębokie, wielokrotnie medytowane, przejmujące kazanie o Męce i śmierci swego Mistrza i Zbawiciela. Podążymy jego śladem. Pozostawiamy na uboczu wiele zagadnień interesujących historyków, prawników, lekarzy - choć uważny i zaznajomiony z problematyką czytelnik zauważy, że nie jeden raz będziemy tych kwestii dotykać.
Przewodnikiem będzie wyłącznie tekst Ewangelii. Ten tekst chcielibyśmy przybliżyć czytelnikowi. Jak żaden inny, wywarł on ogromny wpływ na pobożność chrześcijańską. Świadczą o tym, znane we wszystkich epokach nabożeństwa pasyjne, przedstawienia pasyjne, drogi krzyżowe, pasje muzyczne, nade wszystko zaś obrazy, obrazy, obrazy... W nich tak wiele autentycznej kultury europejskiej i ludzkiej, tak wiele genialnego talentu, nade wszystko tak wiele miłości do umęczonego Zbawiciela. Niniejsza publikacja zatytułowana Męka Pana naszego Jezusa Chrystusa... zamierza poprzez komentarz teologiczno-biblijny oraz ikonograficzny - wzorem poprzedniej Gdy Jezus narodził się w Betlejem... - przybliżyć czytelnikowi tym razem tematykę pasyjną. Autory komentarza oraz wszyscy, którzy przyczynili się do powstania publikacji, pragną poprzez swój udział wypowiedzieć z głębi serca: Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chrzyste i błogosławimy Ciebie, żeś przez Krzyż i Mękę swoją świat odkupić raczył.
Ks. Antonii Paciorek
| < Poprzednia | Następna > |
|---|
